من دچار خفقانم در بند به امید نفسی
 کام من تلخ تر از شوکر زهراست خدا میداند
 که در اندوه دمی شاد زیستن
 تن من غرقه به خون شد دلم از هم بگسست

تقدیم به آنان که بیاد آرزوهایی که میمیرند سکوتی میکنند سنگینتر از فریاد....

عکس از همرزم گرامی:ح.خاموش

 http://khamoush.blogfa.com

 میان پادگان آواره کردی
به من گفتی که سربازیست آسان

 نگفتی لیک عمر یک جوان است
نویسم نامه ای با برگ چایی

بالای برجک پست میدهم مادر کجایی؟

یا مقلب القلوب....

وبدین سان گذشت سالی که بر ما اینسان چون باد گذشت ...

باشد که تحویل سال نو همزمان با تحول درونی مان باشد...

سپندارمزدگان خجسته باد...

http://www.khosoof.com/archive/409.php#comments

من دچار خفقانم، خفقان!

مشت مي‌کوبم بر در
پنجه مي‌سايم بر پنجره‌ها
من دچار خفقانم، خفقان!

من به تنگ آمده‌ام، از همه چيز
بگذاريد هواري بزنم،
-آآآآآآي!
با شما هستم!
اين درها را باز کنيد!
من به دنبال فضايي مي‌گردم،
لب بامي،
سر کوهي،
دل صحرايي
که در آنجا نفسي تازه کنم.
آه!
مي‌خواهم فرياد بلندي بکشم
که صدايم به شما هم برسد.
من هوارم را سر خواهم داد،
چاره درد مرا بايد اين داد کند.
از شما خفتهء چند،
چه کسي مي‌آيد با من فرياد کند؟

ف.مشیری

تجمع در انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران در اعتراض به دستگیری مریم حسین‌خواه و جلوه جواهری

دو رويه زير نيش مار خفتن

سه پشته روي شاخ مور رفتن

تن روغن زده با زحمت و زور

ميان لانه زنبور رفتن

به كوه بيستون بي رهنمايي

شبانه با دوچشم كور رفتن

ميان لرزوتب با جسم پر زخم

زمستان زير آب شور رفتن

برهنه زخمهاي سخت خوردن

پياده راههاي دور رفتن

به پيش من هزاران بار خوشتر

كه يك جو زير بار زور رفتن

چنديست روزگاربكام مراد نيست...

چرا ؟خوب ميدانم همه ميگويند خودكرديم كه خودكرده راتدبيرچيست؟

پس چه كنيم دست بردست گذاريم تا برما بند نهندوببرند و بخندند؟

بندي كه قرنهاست بردست مردان دليري چون سام وزال و رستم وسهراب وفرامرزو سياوش وآذربرذين و شيرزناني چون رودابه وتهمينه و بانوگشسب وگرديه و گردآفريدويوتاب و...نرفت.

بند ننگي كه بدستان پدرومادرمانرفتامااينك بدستان ضعيف مارفته است چون خود دادازبيدادنستانديم چون برگان به صيد گرگان رفتيم.گرگاني كه از سگان پاسبان نيزبه ما نزديك تر بودند.

شيشه نزديك تر از سنگ نداردخويشتن

هرشكستي كه برهركس برسدازخويش است...

پيام نياكان ماچيست؟ كه ميداند ؟غيراز اينكه تن به ننگ نداده وخارازدل و پاي از گل وبند از دست برآريم.

نه...نگو كه تيغ زمانه سخت خونريز است وبگريزكه هنگام گريز است...

نگو كه ميترسي از كثرت دشمن،از زيادت رايت،از عداوت خويشتن

خصم ايران و ايراني بداند براي ما مردن درجوشن خونين برتر از زندگي ننگين است...

به پيلان بدمست بگوييد درجهان شيرمست بسيار است چرا كه دست بالاي دست بسيار است...

اگر مردراهي كه نه مجال ماندن است ونه تامل جايز...

اگر سربه سرتن به كشتن دهيم

به ازآن كه كشوربه دشمن دهيم...

 درودبرشهيدان فدايي ملت وميهن...